Αδελφοποιήσεις

Δήμος Σπάρτης

Διεύθυνση: Ευαγγελιστρίας 85-87
Τηλέφωνα: 27310 22226, 27310 81866
Φαξ: 27310 22203, 27310 26772
Email: [email protected]

HMEΡΟΜΗΝΙΑ ΑΔΕΛΦΟΠΟΙΗΣΗΣ:
Κύπρο: 16/10/1993 επί δημαρχίας κου Άντη Παντελίδη
Εξωτερικό: 24/04/1993 στην Σπάρτη

Η σύγχρονη Σπάρτη, πρωτεύουσα του Νομού Λακωνίας είναι χτισμένη στις ανατολικές υπώρειες του Ταϋγέτου, στην ευρύτερη περιοχή της κοιλάδας του Ευρώτα. Βρίσκεται στην ίδια θέση με την αρχαία πόλη. Η πεδιάδα που απλώνεται γύρω της είναι καταπράσινη από ελιές, πορτοκαλιές, λεμονιές, μουριές και άλλα δέντρα. Στα νοτιοδυτικά υψώνεται το όρος Ταΰγετος με τις πανύψηλες κορυφές και την άγρια ομορφιά του. Στα ανατολικά της πόλης βρίσκεται η οροσειρά του Πάρνωνα, που είναι κατάφυτη από έλατα και άλλα δέντρα.

Δήμος Ερμούπολης

Διεύθυνση: Πλατεία Μιαούλη, Ερμούπολη, 84100, Σύρος
Email: [email protected]
URL: https://www.syrosisland.gr/

HMEΡΟΜΗΝΙΑ ΑΔΕΛΦΟΠΟΙΗΣΗΣ:
Κύπρο: 29/04/1995 επί δημαρχίας κου Άντη Παντελίδη
Εξωτερικό: 21/08/1994 στην Ερμούπολη 

Ανακαλύπτοντας τη Σύρο

Η Σύρος δεσπόζει στην καρδιά του Αιγαίου με τον δυναμικό χαρακτήρα και την κοσμοπολίτικη χάρη μιας μεγαλοαστής. Μιας κυρίαρχης δύναμης με έδρα την Ερμούπολη, πρωτεύουσα του νησιού αλλά και των Κυκλάδων, που διατηρεί και αναδεικνύει την αίγλη μια άλλης εποχής, μιας ιστορίας που ξεδιπλώνεται μέσα από τα δαιδαλώδη σοκάκια, τα πολυάριθμα παλαιά αρχοντικά και νεοκλασικά κτίρια, τη μεσαιωνική Άνω Σύρο και τα παραδοσιακά κυκλαδίτικα χωριά, τις Ορθόδοξες και Καθολικές εκκλησίες, τις δαντελένιες ακτές, το γαλάζιο της θάλασσας και το παραμυθένιο φυσικό τοπίο. Μάθετε περισσότερα

Δήμος Καλαβρύτων

Διεύθυνση: Ευσεβίου Κηπουργού 6, Καλάβρυτα – Τ. Κ. 25001
Τηλέφωνα: 26920-22380, 26920-22390, 26923-60400
Φαξ: 26920-23330
Email: [email protected]

HMEΡΟΜΗΝΙΑ ΑΔΕΛΦΟΠΟΙΗΣΗΣ:
Κύπρο: 04/10/1996 επί δημαρχίας κου Άντη Παντελίδη
Εξωτερικό: 21/08/1994 στα Καλάβρυτα 

Ο Δήμος Καλαβρύτων είναι δήμος της Περιφέρειας Δυτικής Ελλάδας, εκτεινόμενος στην ενδοχώρα της Αχαΐας και της βόρειας Πελοποννήσου. Λειτουργεί από το 1944έχοντας αλλάξει δύο φορές μορφή με την εφαρμογή των διοικητικών μεταρρυθμίσεων «Καποδίστριας» το 1997 και «Καλλικράτης» το 2010. Ο Δήμος Καλαβρύτων υπήρξε και παλιότερα, πριν το 1944, την χρονική περίοδο 1835-1912.

Ο Δήμος Καλαβρύτων σχηματίσθηκε για πρώτη φορά με το Β.Δ. της 8ης Απριλίου του 1835, ως Δήμος της Επαρχίας Καλαβρύτων. Κατατάχθηκε στη Β΄ τάξη, με πληθυσμό 2.492 κατοίκους και έδρα τα Καλάβρυτα.

Οι οικισμοί που τον αποτελούσαν εκτός από τα Καλάβρυτα ήταν οι εξής: Βραχνί, Σούβαρδο, Κραστικοί, Βυσωκά και η Μονή Αγίας Λαύρας. Το 1841 στο Δήμο Καλαβρύτων προσαρτήθηκαν οι οικισμοί που αποτελούσαν τους γειτονικούς Δήμους Καλλιφωνίας και Σουδενών. Οι οικισμοί όμως αυτοί αποσπάστηκαν από το Δήμο Καλαβρύτων το 1870 όταν έγινε ανασύσταση των Δήμων Καλλιφωνίας και Σουδενών. Αργότερα προσαρτήθηκαν στο Δήμο Καλαβρύτων και οι οικισμοί Αυλαίς, Ραλλιά και Πρίμησι. Το 1912 ο Δήμος καταργήθηκε και στη θέση του δημιουργήθηκαν δύο Κοινότητες, η Κοινότητα Καλαβρύτων και η Κοινότητα Βυσωκάς.
Ο Δήμος Καλαβρύτων ανασυστάθηκε το 1944 οπότε και αναβαθμίστηκε η μέχρι τότε Κοινότητα Καλαβρύτων σε δήμο. Ο δήμος περιλάμβανε εκτός από τα Καλάβρυτα τους οικισμούς Αυλώνα, Βραχνί, Κραστικοί, Σούβαρδο και τη Μονή Αγίας Λαύρας.

Το Ολοκαύτωμα των Καλαβρύτων

Οι Γερμανοί μπήκαν στα Καλάβρυτα στις 9 Δεκεμβρίου. Δημιούργησαν έναν ασφυκτικό κλοιό γύρω από την πόλη, προκειμένου να μην μπορεί κανείς να ξεφύγει. Την έντονη ανησυχία των κατοίκων κατάφερε, παραπλανώντας τους, να κατευνάσει ο Γερμανός Διοικητής Ebersberger, ο οποίος τους διαβεβαίωσε ότι δεν πρόκειται κανείς να πάθει τίποτε και ότι ο στόχος τους ήταν η εξόντωση των ανταρτών. Προχώρησαν αρχικά στην πυρπόληση σπιτιών που ανήκαν σε αντάρτες και αναζήτησαν την τύχη των Γερμανών τραυματιών της Μάχης της Κερπινής. Στις 12 Δεκεμβρίου οι Γερμανοί άρχισαν να ετοιμάζονται για να αποχωρήσουν την επομένη. Το πρωί τις 13ης Δεκεμβρίου, ημέρα Δευτέρα, πριν καλά καλά ξημερώσει, χτύπησαν τις καμπάνες της κεντρικής εκκλησίας και Γερμανοί αξιωματικοί και στρατιώτες διέταξαν να συγκεντρωθούν όλοι οι κάτοικοι στο Δημοτικό Σχολείο, αφού πάρουν μαζί τους μια κουβέρτα και τρόφιμα μιας ημέρας.

Στο κτίριο του σχολείου έγινε ο χωρισμός και ο αποχωρισμός. Τα γυναικόπαιδα κλείστηκαν στο σχολείο και οι άνδρες από 14 χρονών και πάνω οδηγήθηκαν σε φάλαγγες στην κοντινή Ράχη του Καππή (σήμερα Τόπος Θυσίας). Ο χώρος ήταν προσεκτικά επιλεγμένος. Η αμφιθεατρική του διαμόρφωση δεν θα επέτρεπε σε κανένα να γλιτώσει. Οι Καλαβρυτινοί ήταν αναγκασμένοι να βλέπουν τις περιουσίες τους, τα σπίτια και ολόκληρη την πόλη, να καίγονται και μαζί τους να παραδίδονται στη φωτιά οι γυναίκες και τα ανήλικα παιδιά τους που ήταν έγκλειστα στο κτίριο του Σχολείου, το οποίο φρουρούσαν πάνοπλοι στρατιώτες.

Ο Γερμανός Διοικητής, για να καθησυχάσει και να παραπλανήσει τους συγκεντρωμένους, έδωσε το λόγο της στρατιωτικής του τιμής ότι δεν πρόκειται να τους σκοτώσουν.
Ολόκληρη η πόλη παραδόθηκε στις φλόγες.

Την ίδια στιγμή ο Οδοντωτός κατηφόριζε κατάφορτος με τις σοδιές από το πλιάτσικο των Γερμανών στα σπίτια, στα μαγαζιά και στις αποθήκες, από όπου άρπαξαν ό,τι πολύτιμο υπήρχε. Μαζί και τα χρήματα και τα αποθέματα των Τραπεζών και των Δημοσιών Υπηρεσιών, αφού προηγουμένως ανάγκασαν τους Διευθυντές να τα παραδώσουν. Από το ξενοδοχείο «Μέγας Αλέξανδρος», με μια πράσινη και ύστερα μια κόκκινη φωτοβολίδα, δόθηκε το σύνθημα της εκτέλεσης. Τα πολυβόλα θέρισαν τους Καλαβρυτινούς. Ακολούθησε η χαριστική βολή που ολοκλήρωσε το έγκλημα.

Από τα 13 άτομα που διασώθηκαν ο τελευταίος επιζών, Αργύρης Σερλελής, πέθανε στις 27/02/2005 . Στο δημοτικό σχολείο, τα γυναικόπαιδα έζησαν στιγμές αγωνίας και τρόμου, καθώς οι φλόγες έζωναν το κτίριο του σχολείου. Σπάζοντας πόρτες και παράθυρα κατάφεραν τελικά να ξεφύγουν τρέχοντας μακριά από τα σπίτια που φλέγονταν και άρχισαν να αναζητούν τους δικούς τους, ανηφορίζοντας προς το μέρος που είχαν οδηγήσει τους άνδρες και βρέθηκαν μπροστά στο πιο φρικιαστικό και απάνθρωπο θέαμα. Άνδρες, πατεράδες, γιοι και αδελφοί κείτονταν νεκροί πλημμυρισμένοι στο αίμα.

Το μεγάλο Δράμα των Καλαβρύτων είχε ξεκινήσει. Τα νιάτα, οι δημιουργικές δυνάμεις της πόλης, περιουσίες και κόποι χρόνων αφανίστηκαν στις 2:34΄ της 13ης Δεκεμβρίου 1943, όπως δείχνουν οι δείκτες του σταματημένου ρολογιού της εκκλησίας.

Στο απόρρητο ραδιογράφημα της 117 Jager Division (Αρ.1595/43), καταγράφεται ο τελικός απολογισμός της Επιχείρησης Καλάβρυτα: (1) Κατεστράφησαν ολοκληρωτικά τα χωριά: Ρογοί, Κερπινή, Στάση Κερπινής, Άνω Ζαχλωρού, Κάτω Ζαχλωρού, Σούβαρδο, Βραχνί, Καλάβρυτα, Μοναστήρια Μεγάλου Σπηλαίου και Αγίας Λαύρας, Αγία Κυριακή, Αυλές, Βυσωκά, Φτέρη, Πλατανιώτισσα, Πυργάκι, Βάλτσα, Μελίσσια, Μοναστήρι Ομπλού, Λαπαναγοί, Μάζι, Μαζέικα, Παγκράτι, Μορόχωβα, Δερβένι, Βάλτος, Πλανητέρου, Καλύβια. (2) 696 Έλληνες εκτελέστηκαν…”.

Η συνέχεια του δράματος βρήκε τις γυναίκες να προσπαθούν με ότι είχε απομείνει, ακόμα και με τα χέρια, να σκάψουν πρόχειρους τάφους στην παγωμένη γη του Δεκέμβρη για να θάψουν τους νεκρούς τους. Με τις κουβέρτες που τους είχαν κοντά τους μετέφεραν τους σκοτωμένους στο νεκροταφείο και άλλους έθαψαν εκεί στο λόφο, σε μια τραγική σκηνή που κράτησε μέρες.

Ακολούθησε η προσπάθεια της επιβίωσης μέσα στα χαλάσματα, που έμελλε για χρόνια να στεγάσουν τις απορφανισμένες οικογένειες.
Το Ολοκαύτωμα των Καλαβρύτων «συγκίνησε και συνένωσε τους Έλληνες και δυνάμωσε τον αγώνα τους κατά του κατακτητή», ομολογεί ο τότε Γενικός Στρατιωτικός Διοικητής των Γερμανών στην Ελλάδα.

Οι Καλαβρυτινές Γυναίκες, οι Καλαβρυτινές Μανάδες, μορφές ηρωικές, παλεύοντας κάτω από δύσκολες συνθήκες, κατάφεραν να αναθρέψουν τα παιδιά τους και να ξαναχτίσουν την πόλη μέσα από τα ερείπια.

Στον Τόπο της Εκτέλεσης, ο Λευκός Σταυρός και η Καλαβρυτινή Μάνα, αιώνια σύμβολα του μαρτυρίου, εξακολουθούν να στέλνουν μηνύματα ειρήνης και συναδέλφωσης των λαών του κόσμου.


Δήμος Νέας Ορεστιάδας

Διεύθυνση: Βασιλέως Κωνσταντίνου 9-11 Ορεστιάδα, Τ.Κ. 68200
Email: [email protected]
URL: https://www.orestiada.gr

HMEΡΟΜΗΝΙΑ ΑΔΕΛΦΟΠΟΙΗΣΗΣ:
Κύπρο: 10/7/2000
Εξωτερικό: 3/3/2001 επί δημαρχίας κας Αντιγόνης Παπαδοπούλου στην Ορεστιάδα 

Ο ΔΗΜΟΣ ΟΡΕΣΤΙΑΔΑΣ

Η Ορεστιάδα, ή Νέα Ορεστιάδα, βρίσκεται στο βορειοανατολικό τμήμα του νομού Έβρου στη Θράκη και αποτελεί έδρα του ομώνυμου δήμου. Απέχει 977 χλμ. από την Αθήνα, 425 χλμ. από τη Θεσσαλονίκη, 91 χλμ. από την Αλεξανδρούπολη και βρίσκεται 212 χλμ. βορειοδυτικά της Κωνσταντινούπολης και μόλις 19 χλμ. νότια της Αδριανούπολης. Μάθετε περισσότερα

Δήμος Μεσολογγίου

Διεύθυνση: Σταυροπούλου 31, Μεσολόγγι, τ.κ 30200
Τηλέφωνα:2631360913, 2631360993
Φαξ:2631025041
Email: [email protected]

HMEΡΟΜΗΝΙΑ ΑΔΕΛΦΟΠΟΙΗΣΗΣ:
Κύπρο: 31/08/2002
Εξωτερικό: 02/05/2003 επί δημαρχίας κου Χαράλαμπου Πίττα στo Mεσολόγγι

Η ιστορία της πόλης από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα

Το Μεσολόγγι (επισήμως, Ιερή Πόλη Μεσολογγίου) είναι πρωτεύουσα του Νομού Αιτωλοακαρνανίας. Βρίσκεται στο Νότιο τμήμα του Νομού, μεταξύ των ποταμών Αχελώου και Ευήνου, σε απόσταση περίπου 35 χιλιομέτρων από το Αγρίνιο και 37 χιλιομέτρων από το Αντίρριο.

Αποτελεί ιστορικό Δήμο καθώς στην πόλη έλαβαν χώρα μερικές απ’ τις πιο δραματικές στιγμές της Ελληνικής Επανάστασης του 1821, οι δύο Πολιορκίες και η Έξοδος του Μεσολογγίου.

Το Μεσολόγγι είναι γνωστό επίσης για τα αλιευτικά του προϊόντα, ιδιαίτερα το αυγοτάραχο, μιας και η παρακείμενη λιμνοθάλασσα είναι ιδανικό μέρος για ιχθυοκαλλιέργειες.

Η λιμνοθάλασσα με τις γραφικές «πελάδες» της-τα μικρά ξύλινα σπιτάκια πάνω σε πασσάλους, μέσα στο νερό- προστατεύεται από την γνωστή συνθήκη RAMSAR και αποτελεί περιβαλλοντικό πάρκο και οικοσύστημα.

Το όνομα Μεσολόγγι πρωτοαναφέρθηκε από έναν Βενετό, ο οποίος περιέγραφε την μάχη του Λεπάντο κοντά στη Ναύπακτο. Αρκετές ιστορικές πηγές αναφέρουν πως το όνομα Μεσολόγγι προέρχεται από την ένωση των δύο ιταλικών λέξεων, ΜΕΖΖΟ/MESSO και LAGHI το οποίο σημαίνει «ένα μέρος εν μέσω λιμνών» ή «ένα μέρος που περιβάλλεται από λίμνες». Μέχρι το 1700 η πόλη βρισκόταν υπό Βενετική κατοχή. Οι κάτοικοί του ήταν κυρίως ψαράδες.

Στα βορειοδυτικά του Μεσολογγίου υπάρχουν τα ερείπια της Πλευρώνας («Ασφακοβούνι»), μίας πόλης η οποία αναφέρεται στα έργα του Ομήρου. Συμμετείχε στον Τρωϊκό πόλεμο και καταστράφηκε από τον Δημήτριο τον Αιτωλικό. Η νέα πόλη, η οποία χτίστηκε στα ερείπια της παλιάς, ήταν μία από τις πιο σημαντικές της Αιτωλίας και είχε 30 πύργους και 7 πύλες. Οι ανασκαφές στην Πλευρώνα έφεραν στο φώς τα τείχη, το θέατρο της πόλης, τάφους, ένα ρωμαϊκό υδραγωγείο και πολλά κτίσματα.

Κατά τη διάρκεια της επανάστασης του 1770, ο στρατός της πόλης ηττήθηκε από τους Οθωμανούς. Το Μεσολόγγι επαναστάτησε ξανά στις 20 Μαΐου του 1821 και ήταν μία από τις κύριες Ελληνικές δυνάμεις στον απελευθερωτικό αγώνα. Οι κάτοικοι αντιστάθηκαν στις επιθέσεις της Οθωμανικής αυτοκρατορίας το 1822 και το 1823 (Δεύτερη πολιορκία του Μεσολογγίου). Η τρίτη επίθεση ξεκίνησε στις 15 Απριλίου του 1825 από τον Κιουταχή, του οποίου ο στρατός αριθμούσε 30.000 άντρες και αργότερα ενισχύθηκε με άλλους 10.000 οι οποίοι καθοδηγούνταν από τον Ιμπραήμ. Μεταξύ του οθωμανικού στρατού υπήρχαν και 3.000 Μιρδίτες, δηλαδή Καθολικοί από τη Βόρεια Αλβανία (αναφερόμενοι στα σχετικά δημοτικά ως “Λατίνοι”) και 700 Ρώσοι Κοζάκοι του Ντον.

Μετά από ένα χρόνο συνεχόμενων επιθέσεων και πείνας, οι κάτοικοι του Μεσολογγίου αποφάσισαν να πραγματοποιήσουν έξοδο από την πόλη, την νύχτα της 10ης Απριλίου του 1826, η οποία έμεινε ονομαστή ως «Έξοδος του Μεσολογγίου».Εκείνη την περίοδο οι κάτοικοι της πόλης ήταν 10.500 από τους οποίους οι 3.500 ήταν οπλισμένοι. Λίγοι ήταν οι Μεσολογγίτες που επιβίωσαν κατά την Έξοδο. Εξαιτίας της ηρωικής στάσης των Μεσολογγιτών, η πόλη δέχθηκε την τιμή να της αποδοθεί ο τίτλος της Ιερής Πόλης, η οποία είναι μοναδική στην Ελλάδα.

Ο γνωστός φιλέλληνας Άγγλος ποιητής Λόρδος Βύρων, ο οποίος υποστήριζε την ελληνική προσπάθεια για απελευθέρωση, πέθανε στην πόλη το 1824. Αναφορά στο πρόσωπό του υπάρχει σε ένα κενοτάφιο το οποίο περιέχει την καρδιά του.

 

© Copyright 2019 - Δήμος Μόρφου / Designed & Developed by NETinfo Plc