|
Μέχρι το 1878 η Κύπρος κατήχετο από την Τουρκία. Τότε ήταν που η Τουρκία πώλησε την Κύπρο στην Αγγλία έναντι ενοικίου. Αναφορικά με την τοπική αυτοδιοίκηση εκδόθηκε από την Αγγλική διακυβέρνηση ο πρώτος νόμος «Περί Δημοτικών Συμβουλίων» το 1880 και ίσχυσε για δύο περίπου χρόνια, οπότε αντικαταστήθηκε από το νόμο VI του 1882 «Περί της Εκλογής Δημοτικών Συμβουλίων, της βεβαιώσεως και εισπράξεως δημοτικών φόρων και περί της εξελέγξεως των δημοτικών λογαριασμών».
Με βάση αυτό το νόμο η κωμόπολη Μόρφου ανακηρύχθηκε σαν ΔΗΜΟΣ το 1883. Οι δήμαρχοι και οι δημοτικοί σύμβουλοι διορίζοντο από τον Κυβερνήτη της Κύπρου. Μας είναι άγνωστο ποιός διορίστηκε πρώτος Δήμαρχος Μόρφου, γνωρίζουμε
|
 |
|
όμως ότι το 1890, πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου ήταν ο εμπορευόμενος Χριστοφής Λυμπουρής. Από το 1890 μέχρι το 1896 διορίστηκαν σαν δήμαρχοι Μόρφου δύο Οθωμανοί, ο μουδίρης Χατζηρασίφ Εφένδης και ο Αζίζ Σμυρνιός. Άγνωστο γιατί σε μια καθαρά Ελληνοκρατούμενη κωμόπολη με ελάχιστους Οθωμανούς, διορίστηκαν σαν δήμαρχοι δύο Οθωμανοί. Από το 1896 μέχρι το 1899 διετέλεσε δήμαρχος Μόρφου ο «σοφός δάσκαλος» Ιωάννης Κυριακίδης και μετά απ’ αυτόν, από το 1899 ανέλαβε τη δημαρχία ο Κωστής Γεωργιάδης, που παρέμεινε στο αξίωμα και δέσποζε στην πολιτική ζωή της Μόρφου για τρεις περίπου δεκαετίες. Το 1908 έγιναν για πρώτη φορά στην Κύπρο και τη Μόρφου δημοτικές εκλογές και ανακηρύχθηκε ο Κωστής Γεωργιάδης (γνωστός ως το «Κωστούδι») πρώτος αιρετός δήμαρχος Μόρφου.
Η δημαρχία Κωστή Γεωργιάδη διακόπηκε για 3 χρόνια, 1914 – 17, οπότε διετέλεσε δήμαρχος ο δικηγόρος Ιωσήφ Χειμωνίδης, μετέπειτα δικαστής.
ΔΗΜΟΤΙΚΑ ΕΡΓΑ
Στο διάστημα της δημαρχίας Κωστή Γεωργιάδη, έγιναν πολλά δημοτικά έργα στη Μόρφου. Τέτοια ήταν: ο Δημοτικός Κήπος, το Νεκροταφείο (1901), επιδιορθώσεις δρόμων, δενδροφυτεύσεις διαφόρων περιοχών, διακλάδωση πόσιμου νερού στις διάφορες γειτονιές της πόλης, κατασκευή γεφυριού στο ποταμό Σερράχη. Επίσης η εγκατάσταση ηλεκτρικών μηχανών και ηλεκτροφωτισμός οδών (επί δημαρχίας Ερατοσθένη Ιερείδη).
Από το 1927 ανέλαβε τη δημαρχία, εκλεγείς σαν δήμαρχος, ο ιατρός Ερατοσθένης Ιερείδης, ο οποίος έκαμε ασφαλτοστρώσεις κυρίων οδών και σχεδίασε τη κατασκευή Δημοτικής Αγοράς.
Στις εκλογές του 1943 εκλέγηκε δήμαρχος Μόρφου ο ιατρός Πολύκαρπος Νικολόπουλος , ο οποίος επανεκλεγόταν και στις εκλογές του 1946, 1949 και 1953. Έμεινε δήμαρχος και μετά την ανεξαρτησία της Κύπρου το 1960 μέχρι το θάνατό του το 1969. Επί της δημαρχίας του κτίστηκε η Δημοτική Αγορά, ασφαλτοστρώθηκαν όλοι οι δρόμοι της Μόρφου και άρχισε η κατασκευή του Δημοτικού Γηπέδου με κερκίδες στη δυτική πλευρά. Κατασκευάστηκε επίσης σύγχρονο σφαγείο και εξωραΐστηκε ο Δημοτικός Κήπος, στη βόρεια πλευρά του οποίου κτίστηκαν οικήματα για χρήση γηροκομείου. Άρχισε επίσης τότε η διοργάνωση του ετήσιου Φεστιβάλ Πορτοκαλιού Μόρφου. Μετά το θάνατο του ανάλαβε τη δημαρχία ο ιατρός Πολύκλειτος Ιακωβίδης, ο οποίος περάτωσε το δημοτικό γήπεδο. Παρέμεινε δήμαρχος και μετά την προσφυγιά, μέχρι το 1976 που πέθανε. Στη προσφυγιά τον διαδέχθηκαν στη δημαρχία ο δικηγόρος Ανδρέας (Άντης) Παντελίδης, ο Ανδρέας Χαραλάμπους (Αντρικκής), ο Χριστάκης Χριστοφίδης, ο Ανδρέας Σιηττής, ο Ανδρέας Φρυδάς (Οι τελευταίοι 4 διατέλεσαν δήμαρχοι ανά εξάμηνο, σαν αντιπροσώποι των κομμάτων τους, ύστερα από σχετική συμφωνία). Τέλος εκλέγηκε δήμαρχος η Αντιγόνη Παπαδοπούλου (τώρα βουλευτής), την οποία διαδέχθηκε ο Χαράλαμπος Πίττας, ο σημερινός δήμαρχος Μόρφου.
Αντώνης Κουδουνάς
Λευκωσία, 1 Ιουνίου 2007.
|