ΑΘΛΗΤΙΚΟΣ ΜΟΥΣΙΚΟΦΙΛΟΛΟΓΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ
ΑΘΛΗΤΙΚΗ ΕΝΩΣΗ ΜΟΡΦΟΥ
Α.Ε.ΜΟΡΦΟΥ (πρώηνΝ.ΑΣΤΕΡΑΣΜόρφου)
ΕΤΟΣ ΙΔΡΥΣΗΣ1944/1960
Το 1944, μέσα στη δύνη του Β’ Παγκόσμιου Πολέμου, στη μικρή τότε κωμόπολη της Μόρφου δημιουργήθηκε και συστάθηκε απο μια ομάδα προοδευτικών Μορφιτών ο αθλητικός, μουσικοφιλολογικός και εκπαιδευτικός σύλλογος ‘’Νέος Αστέρας Μόρφου’’ ο οποίος έμελλε να διαδραματίσει για πολλά χρόνια πρωταγωνιστικό και πρωτοποριακό ρόλο στον ευρύτερο κοινωνικοπολιτιστικό χώρο του διαμερίσματος Μόρφου.
Παρά τις τότε αντίξοες και δύσκολες συνθήκες του Β’ Παγκόσμιου Πολέμου και της Αγγλοκρατίας και σε πείσμα των χαλεπών καιρών τα ιδρυτικά μέλη αλλά και τα Διοικητικά Συμβούλια του Ν.Αστέρα πάλεψαν και κατάφεραν και ο σύλλογος τους να επιπλεύσει αλλά και τα μέλη του, σαν ένα οργανωμένο σύνολο, να αποδώσουν και να πρωτοστατήσουν τόσο στον Αθλητικό όσο και στο Κοινωνικό-Πολιτικό τομέα και να φέρουν τη κωμόπολη της Μόρφου άξια μπροστά σε όλους τους τομείς ούτως ώστε τίποτα να μην έχει να ζηλέψει απο τις άλλες πόλεις της Κύπρου.
Για την επίτευξη των στόχων και των σκοπών του ο Ν.Αστέρας ίδρυσε υποεπιτροπές,- γραφεία όπως ονομάζοντο τότε,- για κάθε κύκλο των δραστηριοτήτων του, όπως:- Καλλιτεχνικό Γραφείο, Αθλητικό, Πολιτιστικό-Μορφωτικό κ.ά.
Στον Αθλητικό τομέα δραστηριοποιήθηκε κυρίως στο ποδόσφαιρο και απο την αρχή συμμετείχε με μεγάλη επιτυχία στα διάφορα τότε διοργανούμενα αγροτικά πρωταθλήματα.
Αργότερα με την ίδρυση της Κ.Ε.Π.Ο. έλαβε μέρος στα απο αυτή διοργανούμενα πρωταθλήματα έχοντας αντιπάλους (και συνάδελφους) του την Ομόνοια Λευκωσίας, Ν.Σαλαμίνα, Αλκή, Ορφέα και Ανταίο.
Με την ενοποίηση του Κυπριακού Ποδοσφαίρου και την ένταξη της Κ.Ε.Π.Ο στη Κ.Ο.Π., ο Ν.Αστέρας εντάχθηκε στη Π.Ο.Ε.Λ. συνεχίζοντας και εκεί την επιτυχή πορεία του στα διάφορα πρωταθλήματα της Π.Ο.Ε.Λ.
Καλλιτεχνικός-Μορφωτικός τομέας:
Ο Ν. Αστέρας πρωτοπόρησε για την εποχή εκείνη και στους τομείς αυτούς και ανάπτυξε πλουσιώτατη δράση κυρίως σε θεατρικές παραστάσεις αλλά και σε άλλες καλλιτεχνικές και μουσικοχορευτικές εκδηλώσεις. Από τις θεατρικές παραστάσεις που έδωσαν τα προοδευτικά τότε νεαρά και μη, μέλη του Ν.Αστέρα ξεχωρίζουν ‘’Ο Κατήφορος’’, ‘’Κοινωνικός θάνατος’’ κ.ά
Άξιο μνήμης και αναφοράς είναι όμως και το πρώτο όσο και δραστήριο Διοικητικό Συμβούλιο του Ν. Αστέρα, το οποίο με αξιοσύνη αλλά και με προσωπικές και οικογενειακές θυσίες ανάλαβε το βάρος της ίδρυσης και συνέχισης του πολλά υποσχόμενου Μορφίτικου Σωματείου. Μεταξύ των μελών του Δ.Σ. του Ν.Αστέρα ήτανε οι: Γεώργιος Τσιριπιλλής, Δημητράκης ΠαπαΔημήτρη, Ανδρέας Οδυσσέως, Δώρος Χ’’Νεοφύτου, Κύπρος Κουρής, Χαράλαμπος Μουλαπά, Νίκος Φούρνιας κ.ά
Το 1958 ο Ν.Αστέρας περνά μια ενδοσωματειακή κρίση κατά την οποία μερικά μέλη του αποχώρησαν και ίδρυσαν ένα νέο σωματείο, τον ‘’Απόλλωνα’’, με πρώτο Δ.Σ. τους Ανδρέα Πορτοκαλλή, Πετράκη Αβραάμ, Τάκη Μεσολογγίτη, Ανδρέα Τσαπή και Αβραάμ Χρυσάνθου.
Η νεοϊδρυθείσα ποδοσφαιρική ομάδα του ‘’Απόλλωνα’’ στα δύο (2) χρόνια της ζωής του συμμετείχε και αυτή στα πρωταθλήματα της Π.Ο.Ε.Λ.
Το 1960 σε μια ενωτική προσπάθεια των δύο (2) αδελφών σωματείων του ‘’Ν.Αστέρα’’ και του ‘’Απόλλωνα’’ έγινε κατορθωτό να συνενωθούν και πάλιν, αλλά η Γενική τότε Συνέλευση για την ενοποίηση τους ψήφισε και αποφάσισε τη μετονομασία τους σε ‘’Αθλητική Ένωση Μόρφου’’ (Α.Ε.Μ.) και με έμβλημα τη συνύπαρξη του (κόκκινου) αστεριού του Ν.Αστέρα, με τον γαλάζιο κιθαρωδό θεό Απόλλωνα.
Στη κοινή σύσκεψη του καταρτισμού του πρακτικού της ενοποίησης των δύο (2) σωματείων γράφτηκε μεταξύ άλλων ‘’…απεφασίσθη η ενοποίησης, με απώτερον σκοπόν την δημιουργία ενός ισχυρότερου σωματείου διά να δύναται να αντιπροσωπεύει επαξίως την πόλιν μας εις όλους τους τομείς…’’
Σαν πρώτο Δ.Σ. του επανενωμένου ως Α.Ε.Μ. ‘’Ν. Αστέρα’’ και ‘’Απόλλωνα’’ εξελέγησαν οι:- Θωμάς Μιχαηλίδης (οδοντίατρος), Αντης Παντελίδης (Δικηγόρος), Ρένος Συμεωνίδης (Επιχειρηματίας/Έμπορος), Χαρίτος Γεωργίου (Μηχανικός αυτοκινήτων), Πετράκης Αβραάμ (καταστηματάρχης), Νίκος Νεοφύτου (Νίκκολας) (Συνεργατιστής), Κωστάκης Φιλίππου (Επιπλοποιός) και Κλεάνθης Κλεάνθους (Κηπουρός).
Ο ‘’επαναπατρισμός’’ της σεβαστής αυτής μερίδας των μελών του Ν.Αστέρα, που αποχώρησαν το 1958, και ίδρυσαν,τον ‘’Απόλλωνα’’ και η ενοποίηση που επακολούθησε, συνέπεσαν με την απελευθέρωση απο τους Άγγλους και την Ανεξαρτησία της Κύπρου μας, σημεία που έδιδαν το έναυσμα μέσα πλέον σε συνθήκες ελευθερίας και Δημοκρατίας, για μια καρποφόρα και επιτυχή πορεία του Αθλητικού, Μουσικοφιλολογικού Συλλόγου της Αθλητικής Ένωσης Μόρφου (Α.Ε.Μ.)
Με νέα όρεξη και νέους μακρόπνοους όσο και φιλόδοξους στόχους τα μέλη, οι παράγοντες και τα Δ.Σ. της Α.Ε.Μ. εργάστηκαν για τη καθιέρωση του Συλλόγου τους στη κοινωνική, αθλητική και πολιτιστική ζωή όχι μόνο της Μόρφου αλλά και της ευρύτερης περιοχής, αγκαλιάζοντας όλα τα χωριά του Μορφίτικου κάμπου.
Μέσα στους άμεσους στόχους της Α.Ε.Μ. ήταν η οικοδόμηση και στέγαση της σε ιδιόκτητο οίκημα, απο το οποίο θα ξεκινούσαν όλες οι δραστηριότητες του Σωματείου και το οποίο θα ήτανε πόλος έλξης και φάρος για τις οικογένειες των πολυπληθών μελών της. Ο στόχος αυτός τελικά επιτεύχθηκε και η στέγαση του Σωματείου στο ιδιόκτητο οίκημα του έγινε κατορθωτή το 1970.
Πολιτιστικές-Εθνικές εκδηλώσεις:
Τόσο στις πολιτιστικές όσο και στις διάφορες άλλες εθνικές εκδηλώσεις η Α.Ε.Μ. έδιδε το παρόν της και μάλιστα, ιδιαίτερα πρωτοστάτησε στις επετείους της 28ης Οκτωβρίου 1940. Συμμετείχε στα Εθνικά μνημόσυνα και στις άλλες κοινωνικοπολιτικές εκδηλώσεις της Μόρφου.
Σ΄όλες τις διοργανούμενες πιο πάνω εκδηλώσεις προσέτρεχε πάντα πλήθος κόσμου, επισήμων και λαού.
Καλλιτεχνικές-Ψυχαγωγικές εκδηλώσεις:
Όπως χοροεσπερίδες (ετήσιες και επετειακές), κινηματογραφικές παραστάσεις, διαλέξεις για επίκαιρα θέματα, βραδιές Τόμπολας, ενδοσωματειακούς διαγωνισμούς κ.ά γινόντουσαν σε τακτικά χρονικά διαστήματα πάντα με μεγάλη επιτυχία.
Εκδρομές:
Εντός και εκτός Κύπρου γινόντουσαν είτε ευκαιριακά, είτε προγραμματισμένα και τακτικά και μάλιστα εκμεταλλευόμενοι τα μέλη και οι φίλοι, τις εκτός Μόρφου συναντήσεις της ποδοσφαιρικής ομάδας τους, οργάνωναν, ευκαιρίας δοθείσης, με λεωφορεία τις εξορμήσεις τους συνδυάζοντας ποδόσφαιρο και αναψυχή. Άξια λόγου όμως ήτανε και η 8ήμερη εκδρομή που διοργανώθηκε (παραμονές δυστυχώς του Προδοτικού πραξικοπήματος και της Τούρκικης Εισβολής), στη Βουλγαρία, η οποία πραγματοποιήθηκε στις αρχές του Καλοκαιριού του 1974 και στέφθηκε με μεγάλη επιτυχία.
Αθλητισμός:
Η Α.Ε.Μ. καταπιάστηκε σαν συνέχεια του Ν.Αστέρα κυρίως με το ποδόσφαιρο και παρά τις δυσκολίες που αντιμετώπισε στη Π.Ο.Ε.Λ. (1960-1967) κατόρθωσε το 1968 να ενταχθεί στη Κ.Ο.Π. όπου και πρωτοστάτησε. Χαρακτηριστική είναι η κατάταξη της Α.Ε.Μ στο πρωτάθλημα της Κ.Ο.Π. όπου τα επόμενα της εισόδου της στην Ομοσπονδία της Κ.Ο.Π. τρία (3) πρώτα χρόνια 1969-1972 πήρε μεν τιμητική θέση αλλά συνέχισε με ανοδική πορεία οπότε και στο πρωτάθλημα 1972/73 κατετάγη 2η (δευτεραθλήτρια). Την ίδια θέση κατέλαβε και το 1973/74 με πολύ μικρή διαφορά απο την τότε πρωταθλήτρια ελπίζουσα στην άνοδο της κατά την επόμενη χρονιά στη Α’ Κατηγορία. Όμως η Τούρκικη Εισβολή και ο εκτοπισμός/προσφυγοποίηση των Μορφιτών και της Α.Ε.Μ. ανέκοψε τη φιλόδοξη αυτή πορεία του Σωματείου.
Άξιον αναφοράς, αλλά και τιμής ένεκεν είναι η επώνυμη αναφορά των δύο φιλόπονων, δραστήριων και αγαπητών απο όλους προπονητικών της Α.Ε.Μ. που κατά τις πιο πάνω ποδοσφαιρικές περιόδους την οδήγησαν δευτεραθλήτρια: Των Αντωνάκη Δημητριάδη (1972/73) και Γεώργιου Παναγή-Γιωρκάτζη (1973/74).
Οι βασικοί ποδοσφαιριστές της Α.Ε.Μ. κατά τις πιο πάνω περιόδους, οι οποίοι και στη πλειονότητα τους συνέχισαν να συμμετέχουν και να βοηθούν την ομάδα τους και μετά το 1974 μέσα στις αντίξοες συνθήκες της προσφυγιάς και του πόνου, είναι οι:
Τερματοφύλακες: Ανδρόνικος Αναστασιάδης, Βαρνάβας Ανδρέου, Μιχάλης Κλεάνθους (Σκάμπιος) και Χριστάκης Κορνάρος.
Οπισθοφύλακες: Κώστας Κ.Τρύφωνος, Απόστολος Ρουμελιώτης, Τάκης Νίκου (Φτιάρας), Ανδρέας Τουμπής, Κώστας Αρμοστής και Κώστας Χρίστου (Κάττος).
Κεντρικοί: Ευριπίδης (Ευρής) Χρ.Τζιάμπος. Το 1972/73 ο ‘’Ευρής’’ ανακηρύχθηκε 1ος σκόρερ της Β’ κατηγορίας,Τάσος Οκκαρίδης, Χριστάκης Αβραάμ (Καψής), Σολάκης Κασίνης, Πάμπος Νικολάου, Νίκος Νικολάου και Δημήτρης Δημητρίου (Τσιριπιλής).
Επιθετικοί: Θεόφιλος Ελευθερίου, Ανδρέας και Πάμπος Γιαλλούρης (Χίπης), Δήμος Αναστασίου, Κόκος Ευριπίδου, Δρόσος Καλοθέου και Κώστας Φυλιπεδιού (Μήτσιος).
Τα τελευταία Διοικητικά Συμβούλια πριν τη προσφυγιά αλλά και στα μετέπειτα χρόνια της εγκατάστασης της Α.Ε.Μ. στη Λεμεσό, κατά καιρούς και διαχρονικά, αποτέλεσαν οι:
Πρόεδροι: Σωφρόνιος Σωφρονίου (Δικηγόρος) και Γεώργιος Μαυρογένης (Α.Η.Κ.).
Γραμματείς: Κούλλης Παπαμιχαήλ, Δημήτρης Λάμπρου (Συνεργατιστές), Μίκης Μιχαηλίδης (Ιδιωτικός Υπάλληλος), Σολάκης Κασίνης (Αρχή Λιμένων) και Χαράλαμπος Κατσάρης (Ιδιωτικός υπάλληλος).
Ταμίες: Γεώργιος Πιτσιατάρης, Άντρος Ττοουλαράς (ιδιωτικός υπάλληλος) και Ανδρέας Χαραλάμπους (Πούλος).
Εφοροι Ποδοσφαίρου: Δήμος Μιχαήλ (οικοδόμος), Νίκος Κουλουμάς (Κτηνοτρόφος) και Χρίστος Κοκότσης (Εκπαιδευτικός).
Μέλη: Λούης Καζαμίας (Πολιτικός Μηχανικός), Πάμπος Κοκότσης (Ιδιωτικός υπάλληλος), Ανδρέας Θαλασινός (Επιχειρηματίας), Πανίκος Ηλιάδης, Χρίστος αντωνίου, Χρυσούλης Καραολής, Αδνρέας Τσαπής, Ανδρέας Τόφηρος, Χρίστος Κατσάρης, Ανδρέας Σιαηλής, Νίκος Παττίχης, Αντρος Λεπτός και Ντίνος Καρνιώτης.
Σήμερα το Διοικητικό Συμβούλιο της Α.Ε.Μ. αποτελούν οι:- Σωφρόνιος Σωφρονίου (Πρόεδρος), Σολάκης Κασίνης (Γεν.Γραμματέας), Ανδρέας Χαραλάμπους (Πούλος) (Ταμίας), Αντρος Ττοουλαράς (Εισπράκτορας), Χαράλαμπος Κατσάρης και Ανδρέας Θαλασσινός (Υπεύθυνοι Εκδηλώσεων), Γιάννης Σωφρονίου (Υπεύθυνος Εντευκτηρίου) και Πανίκος Ηλιάδης.
Η Α.Ε.Μόρφου, όπως και τα άλλα Μορφίτικα Σωματεία (και της γύρω της Μόρφου περιοχής), με τον ξεριζωμό και τη προσφυγοποίηση τους το 1974 προσπάθησαν και πέτυχαν να διατηρηθούν και να συνεχίσουν τις δραστηριότητες τους στις άλλες πόλεις της Κύπρου όπου και εγκαταστάθηκαν,- Η Α.Ε.Μ. στη Λεμεσό,- και κάτω απο δύσκολες και αντίξοες συνθήκες και με τις διάφορες εκδηλώσεις τους διατηρούν άσβεστη τη μνήμη και την ελπίδα της επιστροφής.
Με την εγκατάσταση του Συλλόγου, μετά το 1974, στη Λεμεσό, και αφού τα μέλη, οι ποδοσφαιριστές του, οι φίλοι και οι διάφοροι παράγοντες του σκόρπισαν σ΄όλη τη Κύπρο (κυρίως Λεμεσό, Λευκωσία και Πάφο), οι εκάστοτε Διοικούντες το Σωματείο αντιμετώπισαν εξ΄αρχής μεγάλες δυσκολίες και προβλήματα συνοχής και στέγασης. Στα 33 χρόνια του ξεριζωμού η Α.Ε.Μ. μεταστεγάστηκε αρκετές φορές ενοικιάζοντας αντίστοιχα υποστατικά μέσα στα οποία μετέφερε τη θέρμη, την ελπίδα και την αγωνιστικότητα για τη τελική επανεγκατάσταση και στέγαση της στο ιδιόκτητο της οίκημα στη Μόρφου, στο οίκημα της που για τόσα χρόνια στέγαζε άσβεστες ελπίδες, πόθους και όνειρα. Και σαν στοργική μάνα προσπαθούσε και συνεχίζει να προσπαθεί να μαζέψει τα ‘’παιδιά’’ της γύρω της και στην αγκαλιά της, τόσο μέχρι το 1990/91 που διατήρησε με υπεράνθρωπες προσπάθειες τη ποδοσφαιρική της ομάδα, όσο και με εκδηλώσεις και άλλες δραστηριότητες αλλά και μέχρι σήμερα, με τις προσπάθειες της για την ουσιαστική επαφή και συνεργασία των μελών της σε όλη τη Κύπρο, έτσι ώστε να συνεχίσει να υπάρχει, να δραστηριοποιείται και να είναι το ζωντανό εκείνο κύτταρο που θα συμβάλει, μαζί με όλα τα άλλα οργανωμένα σύνολα της Μόρφου, στην επιστροφή και μόνιμη, αδιάλειπτη και αδιαμφισβήτητη επιστροφή και επανεγκατάσταση τους στις ρίζες μας, στη Μόρφου μας.
Μέσα στις προσπάθειες της για επανεγκατάσταση της έστω και προσωρινά στη Λεμεσό, η Α.Ε.Μ. κατόρθωσε και εγκρίθηκε απο τη Κυβέρνηση και της παραχωρήθηκε γη για να ανεγείρει δικό της οίκημα. Όμως η προσπάθεια αυτή λόγω της σοβαρής έλλειψης οικονομικών δεν μπόρεσε να υλοποιηθεί και έτσι ο σύλλογος συνεχίζει να στεγάζεται με ενοίκιο. Σήμερα η Α.Ε.Μ στεγάζεται στη γωνία των οδών Πέτρου Τσίρου και Γκρόπιους (περιοχή N.A.A.F.I), στη Λεμεσό και πέτυχε να μαζεύονται καθημερινά στο οίκημα της πληθώρα θαμώνων,- μελών και φίλων και να αποτελεί η προσωρινή (μέχρι την επιστροφή) αυτή στέγαση της το κέντρο των δραστηριοτήτων, των συζητήσεων και των εκδηλώσεων της.
Η πρωτοπόρα πορεία που ανάπτυξε στο ποδόσφαιρο τα τελευταία χρόνια πριν την Τούρκικη Εισβολή, συνεχίστηκε και μετά το 1974 για 2-3 χρονιές ακόμη. Τα επόμενα όμως χρόνια λόγω των πιο πάνω προβλημάτων (διασκορπισμού, οικονομικών και εκτοπισμού) ακολούθησε η φυσιολογική πλέον φθίνουσα πορεία και απο τη 2η κατηγορία στη 3η και ακολούθως στη 4η, με αποτέλεσμα τη περίοδο 1989-90 να διαβαθμισθεί, και η ποδοσφαιρική της ομάδα να διαγραφεί απο τις τάξεις της Κ.Ο.Π. Παρά ταύτα όμως και παρά τις αντίξοες συνθήκες που αντιμετώπιζε ο Σύλλογος, το 1988-1990 με πρωτοβουλία και προσωπική τους υποβοήθηση και στήριξη τους, του και τότε Προέδρου Σωφρόνιου Σωφρονίου και του τότε Εφόρου Ποδοσφαίρου Σολάκη Κασίνη, η Α.Ε.Μ. ίδρυσε Ακαδημία Ποδοσφαίρου απο την οποία μάλιστα βγήκαν νεαρά ταλέντα μερικά των οποίων αγωνίστηκαν σε διάφορες ομάδες Α’ Κατηγορίας αλλά και στην Εθνική Νέων Κύπρου.
Έστω όμως και σοβαρά ‘’τραυματισμένος’’ λόγω της προσφυγοποίησης του, ο σύλλογος συνέχισε να δραστηριοποιείται και δίδει το παρόν του σε πληθώρα άλλων εκδηλώσεων τόσο εντός του εδαφικού χώρου της Λεμεσού που προσωρινά φιλοξενείται, όσο και Παγκύπρια στο Μορφίτικο περιβάλλον του, είτε απο μόνος του, είτε σε συνεργασία με άλλους Μορφίτικους συλλόγους, το Δήμο Μόρφου και άλλα Οργανωμένα σύνολα.
Χαρακτηριστικές εκδηλώσεις και άλλες δραστηριότητες της Α.Ε.Μ. τη περίοδο 1974-2007, είναι μεταξύ άλλων:- Η συμμετοχή της στο θεσμό πλέον της αντικατοχικής, αγωνιστικής για την επιστροφή στη Μόρφου διοργανούμενης κάθε χρόνο απο το Δήμο Μόρφου ‘’Πορείας’’, η συνδιοργάνωση με το Δήμο Μόρφου εκδήλωσης για το ‘’Πολυτεχνείο’’, αλλά και η ουσιαστική συμμετοχή σε άλλες εκδηλώσεις του Δήμου Μόρφου.
Επίσης συμμετέχει ή διοργανώνει εκδηλώσεις (αντικατοχικές, εθνικές, χριστουγεννιάτικες, κοινωνικοπολιτικές και πολιτιστικές, χοροεσπερίδες, μουσικές βραδιές κ.ά) τόσο στο οίκημα της ενδοσωματειακά όσο και σε περιπτώσεις πιο πλατιάς συμμετοχής του κοινού σε άλλους πιο μεγάλους χώρους.
Η Κύπρος μας απο της Ανεξαρτησίας της (1960) μέχρι και σήμερα ακόμη υπόφερε και υποφέρει πολλά δεινά είτε απο εσωτερικές διαμάχες είτε απο εξωτερικές επεμβάσεις, οι οποίες την οδήγησαν και σε ένοπλες συρράξεις, αιματοχυσίες και απώλεια άξιων παιδιών της. Σ΄αυτό το αιματηρό τίμημα δεν απουσίασε ούτε και η Μόρφου η οποία έδωσε στο βωμό της πατρίδας αρκετά παιδιά της. Μερικοί απο τους ήρωες (πεσόντες και αγνοούμενους της Μόρφου) ανήκαν ως μέλη, παράγοντες ή ποδοσφαιριστές/αθλητές και στην Α.Ε.Μ. Πιο κάτω γίνεται σαν τιμητικό μνημόσυνο και σαν επίλογος ονομαστική αναφορά των παιδιών αυτών της Μόρφου, μελών και ποδοσφαιριστών της Α.Ε.Μ.
- Γρηγόρης Μ.Νικολαίδης (Καρεκλάς) – Ποδοσφαιριστής της Α.Ε.Μόρφου. Έπεσε μαχώμενος στις μάχες της Τηλλυρίας (Κόκκινα-Μανσούρα) το 1964 υπηρετώντας στο 206 Τάγμα Πεζικού.
- Τάκης Τόφηρος – Έπεσε μαχώμενος ως Εθνοφρουρός στις μάχες του ‘’Λιμνίτη’’ κατά τη Τούρκικη Εισβολή το 1974.
- Γιώργος Μιχαήλ – Ποδοσφαιριστής της Α.Ε.Μ. – Καταδρομέας της 33ης Μόίρας Καταδρομών – Κατά τη Τούρκικη εισβολή αιχμαλωτίστηκε και μεταφέρθηκε στη Τουρκία. Σήμερα παραμένει αγνοούμενος.
- Χαράλαμπος Α.Ποταμίτης - Το 1974 υπηρέτησε στο 301 Τ.Π. ως έφεδρος στην Εθνική Φρουρά. Σήμερα παραμένει αγνοούμενος μετά τις επιχειρήσεις εναντίον των Τουρκικών Θέσεων στα φυλάκια στη τοποθεσία ‘’Καλαμπάκι’’.
- Φάνος Ραγιάς -Το 1974 υπηρετούσε στην Ε.Φ. ως έφεδρος. Πληγώθηκε στη περιοχή Κερύνειας αλλά θεωρείται αγνοούμενος εφ΄όσον έκτοτε δεν υπάρχουν νέα του.
- Χρίστος Ταραπουλούζης - Υπηρέτησε στο 256 Τ.π. όπου στις πρώτες ημέρες της εισβολής του ‘’Αττίλα’’ μετακινήθηκε απο το Διόριος στη περιοχή Λαπήθου-Καραβά. Ελαβε μέρος στις μάχες που ακολούθησαν, αλλά έκτοτε καμια΄είδηση του δεν ελήφθει. Είναι αγνοούμενος.
- Χρίστος Κουταλίστρας - Το 1974 ήτανε 56 ετών και ζούσε στη περιοχή ‘’Παναγιά του Μνασή’’ όπου και με την Τούρκικη Εισβολή παρέμεινε εκεί και έκτοτε αγνοείται.
- Αναστασία Μ.Βασιλείου (οικογένεια Μενελάου) – 74 ετών κατά την Τούρκικη Εισβολή. Παρέμεινε εγκλωβισμένη στη Μόρφου και είναι δηλωμένη μεταξύ των αγνοουμένων.
Και οι μνήμες συνεχίζουν νωπές μέσα στη θλίψη και στην ελπίδα. Οι θύμησες
καθαρές, ο πόθος ζωντανός και η μόνη λύση, ο αγωνιστικός πόθος όλων των Μορφιτών και της Αθλητικής Ένωσης Μόρφου (Α.Ε.Μ.), των μελών, παραγόντων και φίλων της, η μόνη Ελπίδα και αναμονή είναι η Επιστροφή. Η επανεγκατάσταση του Συλλόγου στις ρίζες του, στο ιδιόκτητο οίκημα του και στο Μορφίτικο γήπεδο μας για νέους αγώνες, αναβάπτιση και επαναφορά του αθλητισμού και των Μορφίτικων εκδηλώσεων στις ρίζες τους.
Μόνιμα και για πάντα στη Μόρφου μας.